Daut Tihić, bivši član mjesnog odbora Stranke demokratske akcije (SDA) Skelani, svjedočio je da je s porodicom izbjegao u aprilu 1992., kada je formirana Srpska opština Skelani. Istaknuo je da nema direktnih saznanja o dešavanjima u maju 1992. na tom području.
O napadu na selo Rešagići svjedok je rekao da je tek kasnije saznao da je bilo žrtava i da je rođak njegove supruge odveden na strijeljanje.
Za optuženog Milovanovića svjedok je kazao da ga poznaje 40 godina, kao rezervnog policajca i čestitog čovjeka. U unakrsnom ispitivanju Tihić je rekao da se ponašanje optuženog nije promijenilo tokom rata, te da nikada nije čuo da je Milovanović nešto loše počinio, ili da je imao bilo koju nalogodavnu ulogu.
“Bio je običan policajac, nije imao nikakvu drugu ulogu”, izjavio je svjedok.
Tužilaštvo BiH optužilo je Milovanovića da je sudjelovao u napadu na selo Rešagići i naredio paljenje kuća, iz kojih su žene i djeca bili primorani izaći. Prema optužnici, napad na Rešagiće se desio 8. maja 1992. godine, a Milovanović je bio pripadnik rezervnog sastava Stanice javne bezbjednosti (SJB) Skelani.
U optužnici se navodi da je od aprila do augusta 1992. izvršen široki i sistematični napad vojnih, policijskih i paravojnih formacija Republike Srpske, uz podršku artiljerijskog djelovanja Jugoslovenske narodne armije (JNA), koji je za posljedicu imao ubistvo 40 i protjerivanje oko 1.000 Bošnjaka s područja Skelana.
Željko Bogdanović, koji je tokom 1992. godine bio pripadnik Vojne policije Skelani, kazao je da je selo Rešagići bilo zapaljeno, ali da ne zna ko je u tome učestvovao, jer “nije bio tu”.
“Mi smo vršili patrole po Skelanima, obezbjeđivali smo nekad most, zgradu fabrike. To su bili naši zadaci koje smo kao vojna policija obavljali”, objasnio je svjedok.
Za optuženog je rekao da ga poznaje cijeli život jer se družio s njegovom djecom, ali nikad nije čuo da je učestvovao u paljenju sela Rešagići.
Suđenje se nastavlja 1. novembra.
