Tužilac Izet Odobašić je rekao da su optuženi civile nezakonito lišili slobode 27. jula 1992. i nakon toga ih zatvorili u Dom u Miskoj glavi, gdje su popisivani i mučeni. Najmanje pet civila, prema njegovim riječima, je tom prilikom preminulo, a potom su ih odvezli autobusima na stadion Fudbalskog kluba “Rudar“ u Ljubiji i odatle na lokalitet Kopišta na području rudnika gdje su strijeljani.
Tužilac je objasnio da je riječ o grupi civila bošnjačke nacionalnosti, između 150 i 200, koja je uhapšena u pokušaju bijega na slobodnu teritoriju usljed širokog i sistematičnog napada tokom kojeg je ubijeno više od tri hiljade civila, a mnogi od njih su završili u koncentracionim logorima “Omarska”, “Keraterm”i “Trnopolje”, dok je veliki broj ekshumiran iz ukupno 22 masovne grobnice na području Prijedora.
Odobašić je naveo da su u ovom zločinu učestvovali pripadnici Šestog bataljona 43. prijedorske brigade, pripadnici Vojne policije i Stanice javne bezbjednosti u Ljubiji.
“Radilo se o civilima koji nisu bili naoružani. Svaki od optuženih je bio svjestan da učestvuje u širokom i sistematičnom napadu u cilju progona i deportacije Bošnjaka s njihovih vjekovnih ognjišta“, rekao je tužilac.
Dalje je naveo da su civile uhapsili pripadnici Miskoglavske čete, te da ih je oko 120 “ugurano“ u Dom u Miskoj Glavi, gdje su vršena mučenja, popisivanja, premlaćivanja i ubistva.
“Miodrag Glušac, komandant Ljubijskog bataljona, naređenja je primao direktno od Slobodana Taranjca, komandanta Rejonskog kriznog štaba. On je dobio naredbu od Taranjca da izvrši čišćenje Donje Ljubije od nesrpskog stanovništva. Ranko Došenović je bio pomoćnik komandanta za bezbjednost, iskusan oficir. On je znao za mučenja civila ali nije ništa poduzeo. Imao je ovlast rukovođenja i komandovanja Vojnom policijom”, rekao je tužilac.
Dalje je naveo da je Milorad Obradović zvani Stiven bio pripadnik rezervnog sastava policije i jedan je od najvećih ljudi od povjerenja Taranjca. Ranko Babić je, prema Tužilaštvu, učestvovao u prisilnom dovođenju stanovništva. Odo1bašić je napomenuo kako su Glušac, Babić i Došenovič izvršavali naredbe Taranjca.
Odlukom Suda BiH predmet protiv Taranjca je ranije razdvojen od ostalih optuženih zbog bolesti. Odobašić je podsjetio da je uloga Taranjca opisana u nalazu i mišljenju vještakinje Dorothe Hanson koja je utvrdila da je Tranjac izdavao naređenja vojnim jedinicama i podnosio izvještaje Opštinskom kriznom štabu, formirao interventni vod, imao komandu nad jedinicama TO-a, te izdavao naredbe za čišćenje terena.
Zdravko Panić, Trivo i Milan Vukić su, prema tužiočevim navodima, bili pripadnici Teritorijalne odbrane koja je učestvovala u širokom i sistematičnom napadu i progonu nesrpskog stanovništva s područja Brda.
“Došli su po zatočene, vezali ih žicom i sproveli na Hozića kamen, gdje su ih mučili i ubili. Tokom istrage su pronađena sva tijela civila u grobnici sa žicom na rukama“, rekao je Odobašić.
On je naveo da je u ovome predmetu riječ o udruženom zločinačkom poduhvatu (UZP) koji je bio dio šireg UZP-a pod kontrolom Milomira Stakića, bivšeg predsjednika opštine i Kriznog štaba Prijedor, Vladimira Arsića, Radmila Zeljaje i Sime Drljače, kao i da je “produženi UZP djelovao na području Rejonskog kriznog štaba Ljubije“.
Stakić je u Hagu osuđen na 40 godina zatvora zbog zločina u Prijedoru.
Odobašić je naveo da su Glušac, Došenović i Babić održali sastanak sa Taranjcem, Drljačom i Radetom Bilbijom u Stanici javne bezbjednosti Ljubija, nakon čega kreće prevoz civila sa stadiona na Kipe i strijeljanje, gdje je 87 ljudi ubijeno. On je rekao da je više svjedoka koji su preživjeli potvrdilo da je u strijeljanju učestvovao optuženi Obradović.
“Mi ovdje imamo zločin koji je organizovan i planiran, a nakon toga pokušaj da se sakrije. Mislim da je Tužilaštvo van razumne sumnje dokazalo i ponudilo dovoljno dokaza da su optuženi počinili zločin i da ih ovaj časni Sud proglasi za krivična djela navedena u optužnici“, rekao je na kraju Odobašić.
Glušac, Babić, Došenović, Panić, Trivo i Milan Vukić, Slobodan Knežević i Obradović su optuženi za učešće u nezakonitom zarobljavanju i zatvaranju 120 muškaraca – u Domu u Miskoj Glavi, a potom i na stadionu u Ljubiji – te njihovom mučenju i ubistvima počinjenim krajem jula 1992. godine.
Naredno ročište zakazano je za 9. mart, kada bi Odbrane trebale početi sa iznošenjem završnih riječi.
