This post is also available in:
Sud BiH je odredio pritvor zbog postojanja bojazni da bi Sarić, ukoliko bi se našao na slobodi, mogao ometati krivični postupak uticajem na svjedoke.
Na ročištu za razmatranje prijedloga za određivanje pritvora, Munib Halilović, tužilac Tužilaštva BiH, istakao je da bi Sarić, boraveći na slobodi, mogao pobjeći ili uticati na svjedoke i saučesnike, te da bi došlo do narušavanja javnog reda i mira.
Odbrana Sarića usprotivila se određivanju pritvora i zatražila da se osumnjičenom izreknu mjere zabrane.
Tužilac Halilović istakao je da su tokom istrage saslušana 32 svjedoka, koji su “potvrdili” da je Sarić u junu 1992. godine obavljao dužnost načelnika srpske Stanice javne bezbjednosti (SJB) Centar u Sarajevu, te da je učestvovao u napadu na civilno stanovništvo naselja Nahorevo.
“Sarić je učestvovao u širokom i sistematičnom napadu na civilno stanovništvo. Civili iz naselja Nahorevo su ubijani, zatvarani i prisilno su nestajali, da bi konačno svi bili protjerani na teritoriju pod kontrolom Armije BiH (ABiH)”, rekao je Halilović.
Tužilac je istakao da Sarić – s obzirom da je tokom ratnog perioda bio i komandant Specijalne brigade policije Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske (MUP RS) – ima “veze i uticaj” koji bi mu omogućili da pobjegne u Srbiju ili ostvari uticaj na svjedoke i saučesnike.
Sarićeva Odbrana istakla je da osumnjičeni ne posjeduje srbijansko državljanstvo, te da je od 1999. godine penzionisan i stoga “već deceniju nema veliki uticaj u policijskim krugovima”.
“Za ovu istragu sam znao duže vrijeme i nisam napustio BiH. Živio sam ovdje i krećem se Federacijom BiH (FBiH) i komuniciram sa svima. Nemam nikakvu namjeru da bježim”, rekao je osumnjičeni Sarić.
Pripadnici Državne agencije za istrage i zaštitu (SIPA) uhapsili su Gorana Sarića 2. novembra ove godine u Bijeljini zbog sumnje da je 1992. počinio zločine na području Sarajeva.
