Iz UDIK-a navode da je zločin počinjen nakon što su pripadnici formacije “Osvetnici”, pod komandom Milana Lukića, autobus preduzeća “Raketa” iz Užica zaustavili u selu Mioče, na području opštine Rudo u Bosni i Hercegovini.
Lukić je s dvojicom nepoznatih lica ušao u autobus i izvršio provjeru identiteta putnika. Iz autobusa je potom izvedeno 15 muškaraca i jedna žena. Oteti su kamionom, kojim je upravljao Oliver Krsmanović, prevezeni do hotela “Vilina vlas” u Višegradu. Ispred hotela su pretreseni i oduzeti su im lični dokumenti, nakon čega su uvedeni u hotelski hol i fizički zlostavljani drvenim motkama. Potom su odvezeni na obalu rijeke Drine, gdje su ubijeni, dodaje se u saopćenju.
“Otmici iz autobusa prethodilo je i odvođenje Sabahudina Ćatovića, koji je tokom noći ispred svoje porodične kuće otet. Od tog trenutka gubi mu se svaki trag. Sve žrtve ovog zločina bile su državljani Savezne Republike Jugoslavije. Do danas su pronađeni posmrtni ostaci samo jedne žrtve, Medredina Hodžića, dok se za ostalim nestalim osobama i dalje traga”, navode iz UDIK-a.
Činjenica da su otmica i ubistva, prema saopćenju, počinjeni na teritoriji druge države ne oslobađa Srbiju moralne obaveze da žrtvama prizna status civilnih žrtava rata i iskaže poštovanje prema njihovom stradanju. Intenzivnije angažovanje nadležnih institucija na pronalaženju nestalih, kao i obezbjeđivanje novčane naknade porodicama žrtava, predstavljali bi konkretan izraz solidarnosti s porodicama koje decenijama žive s bolom, neizvjesnošću i posljedicama ovog zločina.
Okružni sud u Beogradu je zbog ovog zločina osudio pripadnike paravojne formacije “Osvetnici” – Dragutina Dragićevića na 20 godina zatvora i Đorđa Ševića na 15 godina, dok su u odsustvu osuđeni Milan Lukić i Oliver Krsmanović na po 20 godina zatvora. U presudi se navodi da su njih četvorica, s još pet neidentifikovanih osoba, 22. oktobra 1992. mučili civile, povrijedili njihov tjelesni integritet i na kraju ih ubili. Lukić je, nakon hapšenja u Argentini, pred Haškim tribunalom zbog zločina u Višegradu osuđen na kaznu doživotnog zatvora, ali za zločin u Sjeverinu nije odgovarao. Kasnije je protiv njega potvrđena optužnica za otmicu i ubistva u Štrpcima.
Sud BiH je zbog zločina u Višegradu i Rudom, među kojima je hapšenje 16 civila iz autobusa koji je saobraćao na relaciji Priboj – Rudo – Priboj, koji su potom odvezeni u hotel “Vilina vlas“, gdje su mučeni, a potom odvedeni na obalu Drine i ubijeni, osudio Olivera Krsmanovića na 18 godina zatvora.
Iz autobusa na liniji Rudo – Priboj izvedeni su i kasnije ubijeni Mehmed Šebo, Zafer Hadžić, Medo Hodžić, Medredin Hodžić, Ramiz Begović, Derviš Softić, Mithad Softić, Mujo Alihodžić, Alija Mandal, Sead Pecikoza, Mustafa Bajramović, Hajrudin Sajtarević, Esad Džihić, Idriz Gibović, Ramahudin Ćatović i Mevlida Koldžić, dok je Sabahudin Ćatović otet ispred kuće u Sjeverinu u noći uoči otmice.
