Advokatica Lejla Čović uložila je izvod iz matične knjige rođenih i krsni list Vrhbosanske nadbiskupije u kojem je navedeno ime Stjepan Đurić, dok su ostali lični podaci identični. Ovim dokumentima se, kazala je advokatica, potvrđuje da je riječ o istoj osobi, koja je u matičnim knjigama upisana kao Stjepo, dok je u krsnom listu navedena kao Stjepan.
Uložila je i Đurićevu povijest bolesti od 27. decembra 1992. i 7. februara 1993. godine, dva otpusna pisma od 12. januara 1993. i 25. februara 1993., te propratno pismo ratne bolnice od 26. decembra 1992. godine. Prema riječima Čović, ovi dokazi priloženi su u prilog tvrdnji Odbrane da Đurić u periodu obuhvaćenom medicinskom dokumentacijom nije mogao počiniti radnje koje mu se stavljaju na teret. Najavila je da će u završnoj riječi detaljnije obrazložiti značaj ovih dokaza.
Đuro Matuzović, Ivo Oršolić, Marko Dominković, Joso Nedić, Marko Blažanović, Mirko Jurić, Mato i Anto Živković, te Stijepo Đurić optuženi su za progon srpskog stanovništva – ubistvima, zatvaranjima, mučenjima, silovanjima i drugim nečovječnim radnjama počinjenim u Orašju.
Tužilac Milanko Kajganić uložio je prigovor na autentičnost dokaza za povijesti bolesti, te navodi da na dokumentaciji od 7. februara 1993. godine ne samo da nije isto ime, nego nije isti ni datum rođenja kod optuženog, niti adresa.
Suđenje se nastavlja 9. decembra kada je planirano da Tužilaštvo izvede dokaze replike.
