Živanović je oslobođen krivnje da je naredio prisilno preseljavanje bošnjačkog civilnog stanovništva s pojedinih prostora koji pripadaju zoni odgovornosti Drinskog korpusa tako što je 24. novembra 1992. donio odluku za daljnja dejstva koju je uputio komandi Zvorničke brigade u kojoj se, između ostalog, navodi: “Glavnim snagama i sredstvima uz primjenu aktivnih dejstava nanositi neprijatelju što veće gubitke, iznurivati ga, razbiti ga ili prisiliti na predaju, a muslimansko stanovništvo prisiliti da napusti prostor Cerska, Žepa, Srebrenica i Goražde“.
Oslobođen je krivnje i da je svojim naredbama i radnjama učestvovao u prisilnom preseljavanju bošnjačkog civilnog stanovništva iz zaštićene zone Srebrenica. Teretio se da je 12. jula 1995. naredio da se obezbijede autobusi za evakuaciju iz enklave Srebrenica, obezbijedi regulisanje kontrole saobraćaja, te aktom molio Glavni štab VRS-a da dodatno odobri korištenje ukupno 12.000 litara goriva za potrebe 50 autobusa koji će biti angažovani za evakuaciju.
U saopštenju se pojašnjava da se zaštićena zona Srebrenica nalazila u zoni odgovornosti Drinskog korpusa, a sa ovog područja je 12. i 13. jula 1995. godine prisilno preseljeno više hiljada Bošnjaka, uglavnom žena, djece i starih.
Živanović je, prema saopštenju Apelacionog suda u Beogradu, oslobođen krivnje da je 13. jula 1995. godine izdao akt – upozorenje kojim je, pored konkretnih naređenja, naveo da je “postavljen ultimatum muslimanima u Žepi, da se sastanak mora održati najkasnije do 11,00 sati 13. jula 1995.”, te ukoliko ne dođu na sastanak ili ne prihvate poziv na iseljenje, da će se nastaviti s borbenim dejstvima.
Apelacioni sud je odbio, kao neosnovanu, žalbu Javnog tužilaštva za ratne zločine, te naveo da je prvostepeni sud pravilno odlučio kada je donio oslobađajuću presudu.
“Prema pravilnom stavu prvostepenog suda, javno tužilaštvo tokom trajanja ovog krivičnog postupka, nije sudu dostavilo bilo koji dokaz na osnovu kojeg bi se moglo utvrditi da je u periodu od početka rata na području BiH 1992. godine do 11. jula 1995. godine bilo prisilnog preseljavanja muslimanskog civilnog stanovništva sa područja Srebrenice, niti dokaza da je okrivljeni Živanović u ovom periodu preduzimao bilo koje radnje kojima je učestvovao u prisilnom raseljavanju civilnog stanovništva Srebrenice, niti su takve radnje optuženog opisane u optužnom aktu”, navodi se u saopštenju Apelacionog suda.
Također se navodi i da je prvostepeni sud pravilno postupio kada nije prihvatio stav javnog tužioca za ratne zločine da je Živanović stvarno i faktički komandovao Drinskim korpusom do primopredaje dužnosti dana 13. jula 1995. godine.
U saopštenju se navodi kako je prvostepeni sud, na osnovu izvedenih dokaza, nesumnjivo utvrdio da nijedan od zadataka koje je optuženi, kao komandant Drinskog korpusa, izdao potčinjenim jedinicama nije bio usmjeren na prisilno preseljavanje bošnjačkog civilnog stanovništva iz zaštićene zone Srebrenica, već su to isključivo bili borbeni zadaci kojima se naređuju, prije svega odbrambena dejstva i u cilju oslobođenja navedenih teritorija, dejstvovanje prema oružanim snagama suprotstavljene strane u sukobu – Armije BiH.
Tužilaštvo Srbije je u decembru 2021. optužilo Živanovića, a istovremeno protiv njega je i Tužilaštvo BiH podiglo optužnicu za zločin protiv čovječnosti koju je potvrdio Sud BiH. Detektor je pisao da je protiv njega naređeno raspisivanje međunarodne potjernice, jer se nije pojavljivao na ročištima za izjašnjenje o krivnji.
Odluka Apelacionog suda je konačna i na nju ne postoji pravo žalbe.
