godine dobrovoljci pucali na selo Rešagići i da on nema veze sa ovim događajem.
U izjavi datoj u julu 2014. godine, Vladislav Maksimović je ispričao da je 1992. u Skelanima formiran Krizni štab i, kada je uspostavljena nova vlast, dobio je rješenje da je i on član tog štaba. Kazao je da je također postavljen na mjesto načelnika bezbjednosne službe pri Teritorijalnoj odbrani (TO) i da je dužio naoružanje.
Zadatak Kriznog štaba, kako je rekao, bio je da se pripadnici drugih nacionalnosti oslobode vojne obaveze, kao i davanja dozvola za kretanje lica i prelazak u Bajinu Baštu.
Svjedok je izjavio da su početkom aprila 1992. “policajci muslimani” dobrovoljno napustili Policijsku stanicu Skelani, te su samo ostale osobe srpske nacionalnosti.
Istakao je da se 8. maja 1992. godine desio stravičan događaj u kojem je, u zasjedi, kod sela Osmače ubijeno nekoliko osoba srpske nacionalnosti i da je to uradila “naoružana skupina muslimana”.
Istog dana, naveo je, dobrovoljci koji su došli s hrvatskih ratišta pucali su na Rešagiće, ali u tom događaju on nije učestvovao.
“Ja nemam veze sa ovim događajem”, dodao je on.
Slavko Milovanović, bivši pripadnik Stanice javne bezbjednosti (SJB) Skelani, tereti se da je 8. maja 1992. godine učestvovao u napadu na selo Rešagići (općina Srebrenica) i naredio paljenje kuća, iz kojih su žene i djeca bili primorani izaći.
Suđenje se nastavlja 10. oktobra.
