This post is also available in: English
Prema optužnici, u Šantićevoj ulici su ginuli i ranjavani bošnjački zatočenici iz Heliodroma, koji su tu dovođeni na prinudne radove po zahjevu Puljića, komandanta Druge bojne Druge brigade Hrvatskog vijeća obrane (HVO).
Vještak Zemir Sinanović u nalazu je zaključio da je u nadležnosti Puljićeve jedinice bila i Šantićeva ulica na osnovu, kako je naveo, izvještaja Glavnog stožera HVO-a od 29. jula 1993. godine.
U tom izvještaju stoji da su Šantićeva i druge lokacije bile u zoni Druge brigade.
Odbranu i Sudsko vijeće je interesovalo kako je Sinanović zaključio da je Druga bojna kontrolisala ovu ulicu.
“Kad se kaže da je zona Druge brigade, znači da su sve jedinice u njenoj zoni”, rekao je Sinanović.
Na pitanje da li tvrdi da su sve bojne iz brigade bile u toj ulici, vještak je odgovorio da to “ne mora značiti”.
Odbrana Mileta Puljića uložila je niz naredbi HVO-a od januara do jula 1993. o zonama odgovornosti na području Mostara, odnosno Šantićeve ulice.
Prema naredbi od 19. juna, Šantićeva je bila u “sektoru jedan” pod komandom Zdenka Gavrana, a ista situacija je ostala i novom naredbom od 2. jula.
“Mostar je bio malo područje sa puno jedinica, koje su se dnevno pretpočinjavale… Zone su se mijenjale na dnevnoj osnovi”, više puta je naveo vještak Sinanović.
Branilac Davor Martinović takođe je više puta pozvao vještaka da takve tvrdnje potkrijepi dokumentima. Sinanović je kazao da bi mu trebalo vremena da ih pronađe.
Odbrana je u ispitivanju tvrdila da je Sinanović pristrasan. Na pitanja branioca Martinovića, vještak je naveo da je od aprila 1993. do aprila 1994. godine bio na čelu Vojne policije, a potom pomoćnik komandanta 319. brigade Trećeg korpusa Armije BiH (ABiH).
Sinanović, inače univerzitetski profesor, potvrdio je da je u naučnim radovima navodio da je Hrvatska izvršila agresiju na BiH, da u novije vrijeme postoje “velikosrpske i velikohrvatske težnje”, da je Katolička crkva prešutjela zločine nad Bošnjacima, a kad je riječ o borcima iz islamskih država, da se radilo “o nužnom procesu islamizacije Bošnjaka”.
Vještak je ostao pri stavu da je HVO bio paradržavna tvorevina, navodeći da to dokazuje odluka Ustavnog suda Republike BiH iz 1992. godine.
Sinanović je takođe ponovio da je HVO izvršio progon u Mostaru, hapseći i zatvarajući Bošnjake od 9. maja 1993. godine.
Branilac Martinović mu je predočio dokument ABiH iz aprila 1993. sa “lokacijama koje treba napasti” i “ubaciti se u neprijateljske linije”, a Sinanović je rekao da ga nije vidio ili da ga je, i ako ga je vidio, smatrao irelevantnim.
Unakrsno ispitivanje vještaka nastavlja se 9. marta.
