godine ranjen na području zvorničkog sela Lokanj.
Milan Đukanović kazao je da je bio na položaju kada mu je rečeno da je između 80 i 90 Bošnjaka upalo u selo. On je naveo da je sa saborcima krenuo šumom i da je, kada su došli do određene linije, otvoren rafal. Jedan od njih je poginuo, a jedan je ranjen.
Svjedok je ispričao da je, kada su izvlačili ranjenog, i sam pogođen sa tri hica u predjelu vrata i glave. Kazao je da su ga drugi vojnici, među kojima i Mile Vujević, u šatorskom krilu nosili kroz šumu.
Prema njegovim riječima, spuštali su se dva sata kroz šumu, a onda su ga stavili u auto i odvezli u bolnicu u Loznicu (Srbija), koja je od Lokanja udaljena oko 30 kilometara. Rekao je da je u autu s njim bio i Vujević.
Vujeviću se, s Goranom Maksimovićem, Ljiljanom Mitrovićem, Slavkom Perićem, Vukašinom Draškovićem, Gojkom Stevanovićem, Rajom Lazarevićem i Mićom Manojlovićem, sudi za napad na kolonu koja je iz Teočaka krenula 14. jula 1992. godine, te za sprovođenje i čuvanje 76 civila, od kojih je 67 ubijeno u selu Lokanj.
Prema optužnici, Maksimović je bio komandir Interventne jedinice policije iz Ugljevika, Mitrović njegov zamjenik, Perić komandir Lokanjske čete Zvorničke brigade Vojske Republike Srpske (VRS), a ostali optuženi pripadnici Lokanjske čete.
Odbrana Vujevića je u spis uložila tri materijalna dokaza, uključujući otpusno pismo iz bolnice svjedoka Milana Đukanovića. Uložene su i školske potvrde kojima Odbrana nastoji dokazati da svjedok S-5 nije išao u školu sa Vujovićem i još jednim licem.
Suđenje se nastavlja 23. septembra.
