Zaim Kustura, kojeg je u nastavku suđenja ispitivala Odbrana, kazao je da je 29. maja 1992. u mjestu Crijep u mjesnoj zajednici Međeđa formiran Opštinski štab TO-a na čelu s komandantom Mehmedom Tvrtkovićem.
Svjedok je dodao da je isti dan formiran i Odred “Čole”, čiji je komandant bio Sejdić, a on komandir jednog od vodova.
Kustura je rekao da je početkom jula dobio naredbu od Štaba TO-a da ode na desnu obalu Drine radi izvlačenja stanovništva, te da je do povratka u Međeđu 21. jula formiran bataljon “Vatra” i da je on bio njegov komandant.
On se složio s Odbranom da je cijeli juli dobijao naređenja od Opštinskog štaba, bilo kao dio Odreda “Čole” ili kao komandant bataljona “Vatra”.
Svjedok je prihvatio i sugestiju braniteljice Edine Rešidović da su sve jedinice – Odred “Čole”, te bataljoni “16. maj”, “Vatra” i “Džemo” dobijali naređenja od Opštinskog štaba i njemu podnosile izvještaje. U prilog toj tvrdnji Odbrana je svjedoku priložila naredbe Štaba iz avgusta i septembra.
Na sugestiju da, i ako bi neki dokument spominjao brigadu i Sejdića kao njenog komandanta, ona ustvari nije postojala u punom obimu, svjedok se složio, navodeći da je to bilo “više u narodu”.
Predočavajući mu zapisnik sa sastanka održanog 4. novembra, Rešidović je pitala svjedoka da li je tek tada ustvari dogovoreno da se nadležnosti Opštinskog štaba prenesu na Višegradsku brigadu, a da je Štab ostao u kapacitetu od četiri člana, Kustura se složio.
Tužilac Vladimir Simović je tvrdio da je Štab razvlašćen 4. avgusta i da je svjedok prisustvovao tom sastanku. Kustura je rekao da je moguće da je bio na tom sastanku.
Sejdića Tužilaštvo tereti kao bivšeg komandanta Prve višegradske brigade ABiH za nečovječno postupanje prema civilima srpske nacionalnosti, kao i ratnim zarobljenicima, pripadnicima Vojske Republike Srpske (VRS), u periodu od jula 1992. do februara 1993. za vrijeme sukoba na području opština Rudo, Višegrad i Goražde.
Tužilac Simović je predložio da u okviru replike na dokaze Odbrane u vezi s formiranjem Višegradske brigade bude saslušano još 11 svjedoka, uz određivanje mjera zabrane optuženom da se s njima sastaje.
Tužilac je kazao da mjere traži, jer su već tri svjedoka iz replike promijenila iskaze u odnosu na navode iz istrage i da želi da spriječi da se na njih vrši uticaj.
Braniteljica Jesenka Rešidović protivila se novom spisku svjedoka, navodeći da zakon ne poznaje dodatne svjedoke u okviru replike. Ona je rekla da bi se moglo desiti da i naredni svjedoci promijene određene navode i da bi predlaganje novih svjedoka moglo ići u nedogled.
Vijeće je odlučilo da će odluku o prijedlogu tužioca za saslušanje novih svjedoka uz mjere zabrane sastajanja s njima donijeti nakon što Apelaciono vijeće odluči po žalbi u vezi s pritvorom. Tužilac je ranije zatražio pritvor za Sejdića zbog uticaja na svjedoke, što je Sudsko vijeće odbilo, a na tu odluku je uložena žalba.
Na ročištu je konstatovano i da je tužilac vršio istragu za vrijeme suđenja, što je on obrazložio navodima da nije mogao predvidjeti šta će Odbrana osporavati.
Suđenje se nastavlja 12. februara.
