Hamza Žujo je rekao da zaključak o uzroku povreda proizilazi iz medicinske dokumentacije prikupljene tokom bolničkog liječenja Mehmedovića 1994. godine u Bijeljini. On je dodao da je Mehmedović imao ustrijelnu ranu kod lopatice i prelome ključne kosti.
Žujo je rekao da za Muhameda Bačevca nije mogao izvesti zaključak o vrsti i karakteru povreda, jer to nije vidljivo iz dokumentacije koja mu je dostavljena, a u vezi s bolničkim liječenjem 2013. godine.
Za učešće u nezakonitom privođenju, maltretiranju, premlaćivanju i ubistvima civilnog bošnjačkog stanovništva na području Janje optuženi su Zoran Bogdanović, Milan Đokić, Ljubiša Ikić, Branislav Trišić, Zoran Tanasić, Žarko Milanović, Mladen Krajišnik, Savo Mršić, Milivoje Čobić i Milan Marković. Oni su, prema optužnici, bili komandiri i pripadnici aktivnog i rezervnog sastava Stanice milicije u Janji.
Tužilac Edin Muratbegović uložio je 20-ak materijalnih dokaza, među kojima odluku o proglašenju neposredne ratne opasnosti i obaveznoj mobilizaciji, te procjenu stanja tadašnje Jugoslovenske narodne armije iz marta 1992.
Uložen je i policijski izvještaj o “terorisanju ljudi, ubistvima i neprocesuiranju” iz aprila 1992. kao i nekoliko pravilnika i zakona o radu policijskih organa.
Odbrane su prigovorile na relevantnost pojedinih dokaza, navodeći da pravilnici nisu bili konačni dokumenti već nacrti. Zakoni, po braniocima, ne mogu biti dokaz već dio materijalnog prava koje sud poznaje.
Tužilac je uložio i personalne dosjee određenog broja optuženih, te dokumentaciju u vezi s pretresom njihove imovine, na šta Odbrane nisu imale prigovore.
Suđenje se nastavlja 10. januara.
