da mu se dodijeli “Zlatni ljiljan”.
Tužilaštvo BiH je, uz to, kao materijalni dokaz uvelo i dokument Općine Trnovo iz oktobra 1992. godine koji je upućen Štabu Trnovo, a u vezi s izuzimanjem puškomitraljeza. Ovaj dokument, kako je rekla tužiteljica Vesna Ilić, potpisao je komandant štaba Teritorijalne odbrane (TO) Medaris Šarić.
U sudski spis priložena je odluka Ratnog predsjedništva iz novembra 1992., gdje se komandantu Šariću odobrava korištenje putničkog vozila zbog odlaska na liječenje.
Također, uložen je dokument Stanice javne bezbjednosti (SJB) Trnovo povodom pretresa objekata i lica na lokalitetu Trnova, a koji je potpisao načelnik SJB-a Edhem Godinjak. Ilić je u spis dostavila depešu, odnosno vanredni borbeni izvještaj u kojem je navedeno da je izvršen napad te da niko živ neće napustiti Trnovo.
Tužiteljica Ilić je, kao set dokaza, priložila personalni dosje optuženog Godinjaka, kao i rješenje Republičkog sekretarijata unutrašnjih poslova Sarajevo iz marta 1990. godine kojim je Godinjak raspoređen na poslove načelnika SJB-a Trnovo.
Odbrane su na neke od dokaza imale prigovor autentičnosti, jer nisu bili potpisani, i relevantnosti.
Godinjaku, Šariću i Mirku Bunozi se sudi za zločine počinjene nad zarobljenicima i civilima na području Trnova. Na teret im je stavljeno učešće u zločinačkom poduhvatu s ciljem ubijanja i zatvaranja Srba u selima na području Trnova. Prema optužnici, Godinjak je bio načelnik SJB-a Trnovo, Šarić komandant Štaba TO-a, a Bunoza komandant jedinica Hrvatskih obrambenih snaga (HOS).
Nastavak suđenja zakazan je za 20. februar.
