Prvostepenom presudom, Vlasenke i Končar oslobođeni su optužbe da su 26. maja 1992., ili približno tog dana, učestvovali u pretresu bošnjačkih kuća u Kozarcu, nakon čega su grupu civila odveli do kuće Mitra Vlasenka, gdje su muškarci iz grupe zlostavljani, a potom odvedeni u logore Omarska, Trnopolje i Keraterm.
Sva trojica su oslobođeni i da su 4. juna 1992. godine tokom pretresa u Kozarcu pronašli grupu od osam civila koja se krila u jednoj kući, a zatim ih ubili.
Rade Vlasenko je oslobođen i da je, s još jednom osobom, krajem jula ili početkom augusta 1992. iz Trnopolja izveo dvojicu zatvorenika bošnjačke nacionalnosti, koje je odveo na prinudni rad, a zatim jednog od njih ubio, dok je drugi uspio pobjeći.
Oštećeni su sa imovinsko-pravnim zahtjevima upućeni na parnicu. Optuženima su ukinute mjere zabrane koje su ranije izrečene.
Na ovu presudu postoji mogućnost žalbe Apelacionom odjeljenju Suda BiH.
